Φιλολογική Επισκόπηση του 1885 - άρθρο - δημοσίευση 1885 - εφημ. "Εβδομάς" (Εν Αθήναις)

 

Φιλολογική Επισκόπηση του 1885

άρθρο

δημοσίευση: εβδομαδιαία εφημερίδα

« Εβδομάς »

 ( δντής: Δημήτριος Γρ. Καμπούρογλους ) 

Εν Αθήναις,

Έτος Β΄,

φύλλο αριθ. 96, Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 1885

     αποσπάσματα από το άρθρο:

«Φιλολογική Επιθεώρησις του 1885»   

 

 

 

 

 

   « ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ ΤΟΥ 1885 »

 

 

   Αναγράφοντας τα κυριώτερα των κατά το λήγον έτος (1885) δημοσιευθέντων πνευματικών προϊόντων αρχόμεθα από φιλοσοφίας.

 

[ Φιλοσοοφία ]:

   Μετά θλίψεως παρατηρούμεν ότι μόνον την Θεωρίαν της Γνώσεως του κ. Μαργαρίτου Ευαγγελίδου εφέτος μας κληροδοτεί.

 

[ Ιστορία ]:

   Μεταβαίνοντες εις έτερον κλάδον παραγωγής, τον της Ιστορίας, παρατηρούμεν και μάλιστα περί τα τέλη του έτους κίνησίν τινα.

  Τα μάλλον άξια λόγου προϊόντα της επιστήμης ταύτης είναι:

/ - τα Βυζαντινά ανάκτορα και τα πέριξ αυτών ιδρύματα του κ. Αλεξάνδρου Πασπάτη,  

/ - ο Ε’ τόμος των Μνημείων της Ελληνικής Ιστορίας του κ. Κωνσταντίνου Σάθα,  

/ - τα Ιστορικά Μελετήματα του κ. Σπυρίδωνος Π. Λάμπρου,

/ - η υπό του κ.  Καρόλου Μπεκ κατά τεύχη εκδιδομένη Ιστορία της Ελλάδος του ιδίου,

/ - η Γενική Ιστορία του κ. Σωκράτους Τσιβανοπούλου,

/ - ιστορικαί τινες μονογραφίαι του κ. Σπυρίδωνος Δε Βιάζη.

 

  Μετά χαράς εν τέλει σημειούμεν την υπό του(εκδότου) κ. Ανέστη Κωνσταντινίδου εσχάτως αρξαμένην δευτέραν έκδοσιν της Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους του κ. Κωνσταντίνου Παπαρρηγοπούλου, της οποίας εξαντληθείσης, κατά την πρώτην έκδοσιν, η έλλειψις καθίστατο λίαν επαισθητή.

 

 

[ Ιατρική ]:

 Εις την ιατρικήν επιστήμην αναφερόμεναι συγγραφαί εξεθόθησαν:

/ - υπό του κ. Γ.Χ. Βάφα η περί του κοιλιακού τύφου εν Αθήναις,

/ - υπό του κ. Ι. Θεοφανίδου η περί ελωδών πυρετών,

υπό του κ. Βερν. Ορνστάϊν η περί της εν Ελλάδι μακροβιότητος,  

/ - υπό του κ. Ιωάννου Α. Φουστάνου η περί υπνωτισμού ή ζωϊκού μαγνητισμού ενώπιον της επιστήμης,

/ - υπό του κ. Ηλ. Φιλιππακοπούλου η περί της πρώτης βοηθείας προς τους εξ απροόπτου τινός συμβάντος τραυματιζομένους.

 

  Περιοδικόν δε σύγγραμμα εις τον κλάδον αυτόν αποκλειστικώς αναγόμενον ήρξατο εκδίδων ο κ. Α. Δ. Χρήστοβιτς την Πρόοδον της Παιδιατρικής.

  Μέγα όμως κενόν θέλει καταλίπει η διακοπή της εκδόσεως του σπουδαίου ιατρικού περιοδικού της Εταιρείας της Υγιεινής.

 

 

[ Νομική Επιστήμη ]:

  Δημοσιεύματα αναγόμενα εις την νομικήν επιστήμην ανεφάνησαν κατά το 1885:

/ - Η περί προγαμιαίας δωρεάς μελέτη του κ. Δαμανιού Βορρέ, τυχούσα του πρώτου επαίνου κατά τον περυσινόν Σγούτειον διαγωνισμόν – καθ’ όν εβραβεύθη το εμβριθές σύγγραμμα του κ. Α. Μομφεράτου –,

/ - Ο κατά την ανάληψιν της Πρυτανείας εκφωνηθείς λόγος υπό του κ. Κ. Κωστή περί αδικήματος και ποινής εν τη αρχαία ελληνική τραγωδία, 

/ - Το σύγγραμμα του κ. Γ. Ν. Φιλαρέτου περί της δικαστικής αναδιοργανώσεως εν Ελλάδι,

/ - Η μελέτη του κ. Ανδρ. Ι. Παπαδιαμαντοπούλου η περί ασφαλείας της ζωής,

/ - Η μελέτη του κ. Γ.Ι. Αγγελοπούλου το Σύστημα του διοικητικού δικαίου,

/ - Οι νόμοι του Εθνικού Πανεπιστημίου συλλεχθέντες υπό του κ. Α. Βαμπά,

/ - Αι Σκέψεις περί βελτιώσεως της επί των ειρηνοδικείων θεσμοθεσίας ως και περί κτηματολογίου του κ. Π. Ι. Μαυρούλια.

 

[ Αρχαιολογία ]:

  Η αρχαιολογία απέκτησε την μελέτην περί της εικόνος της Αντιγόνης του κ. Α. Ρουσσοπούλου.

 

[ Γλωσσολογία ]:

  Η γλωσσολογία απέκτησε:

/ - την Γραμματικήν της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης του κ. Γεωργίου Δ. Ζηκίδου,

/ - τας Γραμματικάς παρατηρήσεις εις την αρχαίαν Ελληνικήν του κ. Γεωργίου Δ. Ζηκίδου,

/ -  διατριβήν Περί απνευματίστου και ατόνου γραφής της Ελληνικής γλώσσης του κ. Ν. Β. Φαρδύ,

/ - την κεραυνοβόλον Αναίρεσιν γλωσσικών ατοπημάτων του κ. Γ.Ν. Χατζηδάκη, ήτοι απάντησιν του κ. Γ.Ν. Χατζηδάκη εις τα υπό του κ. Δ.Ν. Βερναρδάκη δημοσιευθέντα εν Νέα Ημέρα.

 

 

[ Περιηγητικά ]:

   Περιηγητικά δημοσιεύματα το 1885 έσχε:

/ - το Από Νικοπόλεως εις Ολυμπίαν (“De Nicopolis a Olympie”) του κ. Δημητρίου Βικέλα,

/ - την Πτεροδρομίαν από Πειραιώς εις Λάρισσαν του κ. Ι.Ι. Σκυλίσση,

/ - το α΄ μέρος των Τριών μηνών αναμνήσεων του κ. Γ.Ι. Μαζαράκη.

 

 

[ Λαογραφία ]:

/ - Ο κ. Νικόλαος Γ. Πολίτης, του οποίου ο κ. Ανέστης Κωνσταντινίδης (εκδότης) καθ’ ά ανήγγειλεν, ανέλαβε την έκδοσιν του μεγάλου συγγράμματός του «Μελέται επί του βίου του ελληνικού λαού»,  

/ - Ο κ. Ν.Γ. Πολίτης εξέδωκε πραγματείαν περί του δημοτικού άσματος του νεκρού αδελφού.

 

/ - Κατά μετάφρασιν του κ. Ν.Γ. Πολίτη ο κ. Βίλμπεργ εκδίδει από τινος την Ελλάδα του Φάλκε.  

 

 

[ Επιστολαί - Επιστολογραφία ]:

  Πολύτιμον βιβλίον προσήνεγκεν εσχάτως εις το Πανελλήνιον ο κ. Εμμανουήλ Ν. Πρασακάκης, 78 επιστολάς του Αδαμαντίου Κοραή.

  Επίσης ο κ. Ιωάννης Σακκελίων τας επιστολάς του μακαριωτάτου Θεοδωρήτου επισκόπου Κύρου εκ Πατμιακού χειρογράφου εκδούς αυτάς.

 

  

[ Μελέται φιλολογικαί ]:

  Αναγραφής άξια έργα είναι:

/ - αι Φιλολογικαί υποτυπώσεις του κ. Δ. Θερειανού,

/ - τα Πάρεργα του κ. Εμμανουήλ Ροϊδου, ο ανερμάτιστος πρόλογος των οποίων μεγάλας συζητήσεις και ταραχήν επέφερεν εν τη δημοσιογραφία.

 

[ Θεατρικά έργα ]:

 Εις την δραματικήν φιλολογίαν μας ο κ. Δημήτριος Κορομηλάς προσέθετο τρία νέα δραματικά αυτού έργα.

/ - Την Απάτην αντ’ απάτης, κωμωδία του κ. Δημ. Κορομηλά,

/ - την Κάμμαν, τραγωδία του κ. Δημ. Κορομηλά,

/ - την Κρίσιν του Βοκχώρεως, μίμος του κ. Δημ. Κορομηλά.  

 

    [ μεταφράσεις θεατρικών έργων ]:

 Ο κ. Ευγένιος Ζαλοκώστας προσέφερε έμμετρον μετάφρασιν του δράματος του Βίκτωρος Ουγκώ «Ο βασιλεύς διασκεδάζει». [ «Le Roi s’amuse” ]

  Ο φιλόπονος κ. Α. Λεονάρδος προσέφερε δύο μεταφράσεις έργων του Καρόλου Μπυέ, και του Κατούλου Μανδές.

 

[ Ποίηση ]:

  Η ποιητική παραγωγή του έτους 1885 αποτελείται εκ:

/ - των Στίχων του κ. Δημητρίου Βικέλα, [Δημήτριος Βικέλας, «Στίχοι»]  

/ - των Κορών του Πανδάρεω του κ. Π. Βάλβη, [Σταμάτιος Δ. Βάλβης, «Αι κόραι του Πανδάρεω»],

/ - του Κατακλυσμού, της Δευτέρας Παρουσίας και τριών ετέρων πατριωτικών (ποιημάτων) του κ. Δημητρίου Κόκκου,

/ - των Ιωνικών ασμάτων του κ. Μιλτιάδου Σεϊζάνη,

 

  [ μεταφράσεις Ποίηση ]:

Μετάφρασις του «Απωλεσθέντος Παραδείσου» του Μίλτωνος, υπό του κ. Α.Σ. Κάσδαγλη κατά τεύχη εκδιδομένης.

 

 [ Μυθιστοριογραφία - διηγηματογραφία ]:

 Η μυθιστοριογραφία και διηγηματογραφία εκτός των εν τοις περιοδικοίς δημοσιευμένων πρωτοτύπων έργων και τινων μεταφράσεων ιδιαιτέρως εκδοθεισών έχει να επιδείξη κατά το έτος 1885 :

/ - την Παλίμβουλον Τύχην του. κ. Δ. Λοϊζου,

/ - τα τέκνα του αχθοφόρου του κ. Γ.Κ. Υπερίδου,

/ - τα Ράκη και σάρωθρον του κ. Κωνσταντίνου Σ. Πέρβελη,

/ - την Πολυπαθή Κρήσσαν του κ. Δ.Σ. Βουτετάκη.

 

[ Σύμμεικτον ]:

   Συνεπληρώθη ευτυχώς τέλος πάντων και η Β’ έκδοσις των Αττικών Νυκτών του μακαρίτου Σπυρίδωνος Ν. Βασιλειάδη, εν τοις τέσσαρσι τόμοις των οποίων εμπεριέχονται άπαντα τα έργα, πεζά και έμμετρα, άτινα ο αλησμόνητος ποιητής κατά την νεότητά του έγραψε.

 

[ Εφημερίδες ]:

  Εφημερίδες κατά το 1885 εξεδόθησαν εν Αθήναις:

/ - ο Χρόνος Αθηνών υπό την διεύθυνσιν του κ. Κ. Δούνη,

/ - το Άστυ, ευτράπελον φύλλον υπό την διεύθυνσιν του κ. Χ. Αννίνου,

/ - το Άρδην, σοσιαλιστικόν φύλλον, διακοπέν ένεκα των περιστάσεων, μή επιτρεπουσών τοιαύτας συζητήσεις, υπό την διεύθυνσιν του κ. Πλάτωνος Δρακούλη.

 

   Δικαίαν δ’ αίσθησιν επήνεγκεν εν τη δημοσιογραφία η διακοπή της εκδόσεως του αρχαίου ημερησίου φύλλου Αιώνος του κ. Τιμολέοντος Φιλήμονος. [Τιμολέων Φιλήμων]

 

  Εν Ηρακλείω της Κρήτης εξεδόθη η Νέα Εβδομάς.

 

  

[ Περιοδικά συγγράμματα ]:

  Περιοδικά συγγράμματα ήρξαντο κατά το 1885 εκδιδόμενα:

/ - η Κλειώ, δις του μηνός εν Λειψία,

/ - ο Κήρυξ εν Κωνσταντινουπόλει,

/ - τα Μυρία Όσα εν Αθήναις.

 

 

[ Ετήσια Ημερολόγια ]:

 Ημερολόγια δια το επόμενον έτος (1886) εξεδόθησαν (1885):

/ - το γελοιογραφικόν του κ. Κωνσταντίνου Σκόκου,

/ - το Αττικόν Ημερολόγιον του κ. Ειρηναίου Ασωπίου, όπερ συνεπλήρωσεν εφέτος το εικοστόν έτος της ηλικίας του (Έτος Κ΄),

/ - το Εγκόλπιον του κ. Παναγιώτη Πανά,

/ - η Ποικίλη Στοά του κ. Ιωάννη Αρσένη,

/ - εν Σύρω η Κυψέλη υπέρ των δεινοπαθούντων ένεκα της επιστρατείας.

 

   Τοιαύτη του λήξαντος έτους (1885) η συγκομιδή.

                                                       Κ.Χ.

 

 

 

[ το άρθρο

του Κ.Χ.  

« Φιλολογική Επιθεώρησις του 1885 »

δημοσιεύθηκε στην εβδομαδιαία φιλολογική εφημ.

« Εβδομάς »

  (δντής: Δημήτριος Γρ. Καμπούρογλους )

Εν Αθήναις,

Έτος Β΄, αριθ. 96, Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 1885, σ. 621-622. ]

 

 (εδώ το άρθρο δεν είναι  πλήρες))

 

  ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

 

Ηλεκτρονική δνση του τεύχους 96 (29 Δεκ 1885) της εφημερίδας «Εβδομάς»:

   PDF File

 

 

Εβδομάς: εκδίδοται κατά Κυριακήν, Ετος Β', αριθ.96 / 29/12/1885

 

 

 

 

Πηγή: © 2015 Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησης,

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

 

 

 

 

 

 

 

Λόγος Έμφρων

logosemfron.blogspot.com

[ ανάρτηση 29 Ιουνίου 2022 :

«Φιλολογική Επιθεώρησις του 1885», άρθρο, εφημ. «Εβδομάς» ]

 

 

Ιωάννης Κουκούλης - Η αρμονία της μουσικής κατά Πυθαγόραν - άρθρο - 1924 - περ. "Μηνιαία Επιθεώρησις" - Σάμος

 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΥΚΟΥΛΗΣ

 «Η αρμονία της μουσικής

   κατά Πυθαγόραν»

 άρθρο (1924)

 

 

 

            Η αρμονία της μουσικής

               κατά Πυθαγόραν   

 

 

 

 

   Το μέγιστον βιβλίον της φύσεως το περιεκτικώτατον παντός είδους σοφίας, τέχνης, και επιστήμης και ανεξάντλητον εις θησαυρούς, όπερ διά  τοτο και σύμπαν  ονομάζεται, είναι προϊόν αρίστου τεχνίτου, ως εκ της ασυλλήπτου αυτού αρμονικής τελειότητος και του υπερθαυμασίου αυτού  κάλλους και μεγαλείου. Όθεν και ο ημέτερος πατριώτης ο μουσικώτατος  Πυθαγόρας εκάλεσεν αυτό Κόσμον.

    Την προσφυεστάτην ταύτην ονομασίαν έδωκεν εις αυτό ως εκ της κυριωτέρας αυτού ιδιότητος του να κινήται εν άκρα τάξει και  αρμονία απ’ αρχής της δημιουργίας αυτού και εις τους  απεράντους αιώνας ο κόσμος αυτός είναι και θα είναι ο μέγας  διδάσκαλος απάσης της ανθρωπότητος εις όλους τους αιώνας.

   Εξ αυτού ήντλησαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, οι φιλόσοφοι και οι καλλιτέχναι, τα πρώτα νάματα πάσης ανθρωπίνης σοφίας  και τέχνης και ανήγαγον αυτάς εις το ύψιστον σημείον της εφικτής κατ’ άνθρωπον τελειότητος.

   Η Μουσική μία των ωραίων τεχνών είναι και αυτή προϊόν της  φύσεως, ως και αι λοιπαί τέχναι, και εκ του αρχικού αυτής  στοιχείου της αρμονίας έδωκεν αύτη την ονομασίαν Κόσμον εις  την φύσιν. Η Μουσική εξετάζει τον ήχον. Ο ήχος κατά τον  Πυθαγόραν είναι φυ­σικόν τι, όπερ ως εκ της οξύτητος και  βαρύτητος αυτού έχει σχέσιν και προς τους αριθμούς.

   Όθεν η Μουσική ανάγεται εις τας φυσικομαθηματικάς επιστήμας και  πρώτος ο ημέτερος Πυθαγόρας ανήγαγεν αυτήν εις επιστήμην, ενώ οι  προ αυτού εθεώρουν την Μουσικήν ως μίαν πρακτικήν και εμπειρικήν τέχνην. Και πάντες δέ οι μετ’ αυτού ακμάσαντες και γράψαντες περί Μουσικής άριστοι  φιλόσοφοι και μουσικοί εστηρίχθησαν εις τας περί Μουσικής θεωρίας του Πυθαγόρου, όσον αφορά το αρμονικόν, το ρυθμικόν και το ηθικόν στοιχείον αυτής. Στενώτατα ο Πυθαγόρας  συσχετίσας την ανθρωπίνην Μουσικήν προς την Μουσικήν της φύσεως ανεκάλυψεν ότι, η ανθρωπίνη Μουσική είναι μίμησις  της φυσικής Μουσικής.

 

   Εξετάσας ο Πυθαγόρας τας αρμονικάς κινήσεις των 7 πλανητών του  ημετέρου ηλιακού συστήματος και τας υπ’ αλλήλων αποστάσεις, τας οποίας υπήγαγεν υπό αριθμητικάς σχέσεις και αναλογίας, εσχημάτισε την γνώμην, ότι κινούμενοι  οι πλανήται ούτοι περί τον ήλιον αποτελούσι θαυμασίαν  μουσικήν αρμονίαν.

   Ο εκ της αφαντάστου αρμονικής κινήσεως παραγόμενος ήχος εκάστου πλανήτου, έχει άμεσον ή έμμεσον σχέσιν προς τον ήχον των λοιπών  πλανητών. Την μουσικήν αρμονίαν των ήχων τούτων ομού παραγομένων  είναι αδύνατον ν’ αντιληφθή ο άνθρωπος, κατά Πυθαγόραν, ως εκ της ανεκφράστου ηδύτητος και της άκρας αυτής τελειότητος.

  Και εκείνοι μεν των πλανητών, οι οποίοι ευρίσκονται πλησιέστερον προς τον ήλιον, ως ελκόμενοι ισχυρότερον και κινού­μενοι επομένως ταχύτερον, αποτελούσι τους οξυτέρους ήχους, οι δε απώτερον του ηλίου αφιστάμενοι, ως ελκόμενοι ασθενέστερον και κινούμενοι επομένως βραδύτερον, παράγουσι  τους βαρυτέρους. Ίνα δε παράγηται μία τοιαύτη ανέκφραστος  αρμονία, πρέπει οι πλανήται να ευρίσκωνται εν αριθμητική  σχέσει και αναλογία προς τον ήλιον και προς αλλήλους.

 

   Προς την ανέκφραστον ταύτην του ουρανού μουσικήν αρμονίαν, ο φιλόσοφος μουσικός, εφήρμοσε την ανθρωπίνην  μουσικήν και εσχημάτισε τας πρώτας συμφωνίας την διά 4, την διά 5 και την δι’ απασών. Και εις μεν την μουσικήν κλίμακα  συνισταμένην πρότερον εξ 7 φθόγγων ή φωνών της υπάτης,  παρυπάτης, λιχανού, μέσης, παραμέσης, παρανήτης και νήτης, παρέθηκε νέαν φωνήν μεταξύ της παραμέσης και παρανήτης, την λεγομένην τρίτην, από της μέσης φωνής και απετέλεσε το οκτάχορδον σύστημα, τας δε απ’ αλλήλων αποστάσεις των  φθόγγων ή φωνών εκάλεσε τόνους και τα συστήματα των τόνων  συμφωνίας ή αρμονίας.

 

  Η σχέσις των φθόγγων της κλίμακος προς αλλήλους είνε στενή, αλλ’ υπάρχουσι και φθόγγοι οίτινες έχουσι στενοτέραν  προς αλλήλους σχέσιν, ως είναι ο Αος, ο Δος, ο Εος και ο Ηος, διότι ο ήχος των φθόγγων αυτών συνεκφωνουμένων προξενεί  χάριν και ηδύτητα εις την ψυχήν.

   Προς διακανόνισιν δε της αρμονίας παρέλαβε τέσσερας χορδάς  ισομήκεις και ισοπαχείς και εξήρτησεν εξ αυτών διάφορα βάρη έχοντα ανάλογον σχέσιν προς άλληλα. Και εκ μεν της πρώτης χορδής εξήρτησε βάρος 6 οκ., εκ δε της δευτέρας χορδής  εξήρτησε βάρος 8 οκ.,  εκ δε της τρίτης χορδής εξήρτησε βάρος  9 οκ., και εκ της τετάρτης χορδής εξήρτησε βάρος 12 οκάδ.

 Κρούσας έπειτα ταυτοχρόνως τας χορδάς ταύτας αντελήφθη, ότι παρήχθη μία συμφωνία ήχων ευάρεστος εις την ψυχήν. Συνέκρινε κατόπιν τα βάρη και παρετήρησεν ότι οι αριθμοί  αυτών έχουσι σχέσιν στενήν προς αλλήλους. Την σχέσιν ταύτην εκάλεσεν αρμονικήν και αριθμητικήν.

 

   Και μεταξύ μεν των αριθμών 6 και 8 υπάρχει λόγος επίτριτος, διότι ο 8 γίνεται εκ του 6 σύν τω τρίτω του 6 ήτοι τώ 2.

8 = 6 σύν 2.

   Μεταξύ δε των αριθμών 6 και 9 υπάρχει λόγος ημιόλιος, διότι  ο αριθμός 9 γίνεται εκ του 6 σύν τω ημίσει του αυτού αριθμού,  ήτοι τω 3.

9 = 6 σύν 3.

   Μεταξύ δε των αριθμών 6 και 12 υπάρχει λόγος διπλάσιος,  διότι ο αριθμός 12 γίνεται εκ του 6 σύν τω ιδίω αριθμώ, ήτοι τω  6. 

12 = 6 σύν 6.

 

   Επίσης μεταξύ των αριθμών 8 καί 12 υπάρχει λόγος ημιόλιος, διότι 12 = 8 συν 4.

   Μεταξύ δε των αριθμών 8 και 9 υπάρχει λόγος απόγδοος, διότι ο 9 γί­νεται εκ του 8 συν τω ογδόω αυτού, ήτοι τη μονάδι.

9 = 8 συν 1.

   Μεταξύ 9 και 12 υπάρχει λόγος επίτριτος, διότι 12 = 9 συν 3.

 

   Ούτω λοιπόν ο αριθμός 35 περιέχει το όλον των συμφωνιών, διότι το άθροισμα των αριθμών 6 συν 8 συν 9 συν 12 = 35.

Αλλ’ ο αριθμός 35 είναι και το άθροισμα των δύο πρώτων αριθμών του 2 και του 3, του αρτίου και του περιττού εις τον  κύβον, διότι 2 εις τον κύβον συν 3 εις τον κύβον = 35.  

 

   Η θεωρία αύτη του Πυθαγόρου ενίσχυσε την Μουσικήν και προήγαγε αυτήν εις επιστήμην. Και το σύστημα τούτο του ημετέρου συμπολίτου επεκράτησε κατόπιν εν τη Ελληνική Μουσική τη προχριστιανική και τη Βυζαντινή, ήτις είναι διάδοχος της πρώτης.  

 

 

 

                      Ιωάννης Κουκούλης

 

 

 

[ Το άρθρο του

Ιωάννη Κουκούλη

«Η αρμονία της μουσικής κατά  Πυθαγόραν»

δημοσιεύθηκε στο

περ. «Μηνιαία Επιθεώρησις»,

Σάμος, Βαθύ, Έτος Α’, φυλλάδια 8-9,

Φεβρουάριος-Μάρτιος 1923, (σ. 8-9.] 

     Λόγος Έμφρων

logosemfron.blogspot.com