Αμαλία Παρασκευοπούλου "80 χρόνια μνήμης Γιάννη Σκιαδά" Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης

 


Αμαλία Παρασκευοπούλου

80 χρόνια μνήμης Γιάννη Σκιαδά

Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης

 

 

 

 


 

 

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

 

ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ

7 Σεπτεμβρίου 1944 - 7 Σεπτεμβρίου 202 4

80 ΧΡΟΝΙΑ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑΝΝΗ ΣΚΙΑΔΑ

«ΕΦΥΓΕ» ΜΟΛΙΣ ΣΤΑ 31 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ

Ο ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ – Ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ – Ο "ΣΤΡΑΤΩΤΗΣ" ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

 Ο ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΟΣ JEUNE PREMIER ΥΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΣΤΙΒΟΥ

 

Συμπληρώνονται σήμερα ογδόντα χρόνια από τη θλβερή μέρα του χαμού του κορυφαίου βαλκανιονίκης και ολυμπιακού αθλητή του μεσοπολέμου Γιάννη Σκιαδά, που άφησε την τελευταία του πνοή μόλις στα τρία χρόνια του νικημένου από μιαν απροδόκητη νεφρική ανεπάρκεια. 

Ήταν στις 7 Σεπτεμβρίου του 1944, ένας μήνας πριν δει την απελευθέρωση της πατρίδας από το ναζιστικό ζυγό, δουλεύοντας ως την τελευταία ώρα για την περίθαλψη των θυμάτων της φυματίωσης και της κατοχικής πείνας.

Με δεκάδες πανελλήνια και διεθνή μετάλλια στο δρόμο των Ολυμπιακών, αθλητής στους Αγώνες του 1936 και δύο φορές "χρυσός" βαλκανιονίκης στα 1939.

      

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ 

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ο πατέρας του Ιωάννη Π. Σκιαδάς σκοτώθηκε στους Βαλκανικούς πολέμους. Το 1922 εγκαθίσταται με τη μητέρα του Αθηνά Δ. Χούντα στην Παιανία. Ύστερα από τις εγκύκλιες σπουδές του στο Γυμνάσιο Κορωπίου εργάζεται στο οικογενειακό αρτοποιείο στην περιοχή «Κουκάκι» της Αθήνας ενώ παράλληλα συμμετέχει σε διάφορα αθλητικά προγράμματα στο Παναθηναϊκό Στάδιο.

Ήταν επίσης λάτρης του φωτογραφικού φακού το ιστορικό υλικό του φωτογραφικού αρχείου του χρησιμοποιήθηκε κατά καιρούς για τη φωτογραφική κάλυψη δημοσιευμάτων του τύπου και τη διοργάνωση εκθεσιακών γεωγραφικών.

Το 1932 εγράφεται στον Παναθηναϊκό ως αθλητής των εμποδίων 110μ. και 400μ. και από τον επόμενο χρόνο μέχρι το 1935 κατακτά τις πρώτες του πανελλήνιες και βαλκανικές νίκες.  

Το 1936 συμμετέχει στην ελληνική αθλητική αποστολή των Ολυμπιακών Αγώνων του Βερολίνου όπου και σημείωσε τον τιμητικό χρόνο των 55,3 στα 400μ. εμπόδια.

Στα 1937-1940 κατακτά δύο χρυσά μετάλλια στα «Βενιζέλεια», τρία χρυσά στους Ελληνοαιγυπτιακούς Αγώνες (1938) και Διασυλλογικούς Ελληνοουγγρικούς Αγώνες (1939) και δύο αργυρά στους 2 ους  Τετραεθνείς Αγώνες Αιγύπτου (194).

Το 1939 στέφεται χρυσός βαλκανιονίκης στα 400μ. εμπόδια και στη σκυταλοδρομία 4Χ400.

Το 1941, επιστρέφοντας από το αλβανικό μέτωπο, όπου πολέμησε σαν απλός οπλίτης, ανοίγει ένα μικρό ταβερνείο στο Παγκράτι μαζί με τον φίλο του Μπάμπη Σταματόπουλο για την επιβίωση μέσα στη γερμανική κατοχή. Πούλα ρετσίνα, που παράγει ο ίδιος από την αμπέλια της μητέρας του στην Παιανία. 

 

ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Το 1942 πρωταγωνιστεί στην ίδρυση της Ένωσης Ελλήνων Αθλητών, μαζί με τη Γρηγόρη Λαμπράκη, το Ρένο Φραγκούδη, τον Ηλία Μισαηλίδη, τον Γιώργο Θάνο, τον Γιώργο Καραγιώργο, τους ποδοσφαιριστές Κλεάνθη Μαρόπουλο, τη Βαγγέλη Χέλμη και πολλούς ακόμη απλούς φιλάθλους τους αλλά και πολλούς συναθλητές τους. Η Ε.Ε.Α. διοργανώνει ποδοσφαιρικούς και παλαιστικούς αγώνες για την οικονομική στήριξη των κατοχικών συσσιτίων και των ασθενών αθλητών και εκδίδει τη δισεβδομαδιαία αθλητική εφημερίδα «Αθλητικά Νέα» με τον διευθυντή του Γιάννη Σκιαδά.

Πέθανε από νεφρική ανεπάρκεια και κηδεύτηκε στην Παιανία με τιμητική δαπάνη του Παναθηναϊκού. Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Κούλα Αγαγιώτου με την οποία χώρισε λίγο πριν το θάνατό του.

 

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΙΜΗΣ, 1950-2003

Το 1950 ο Παναθηναϊκός ιδρύει στην Παιανία το θεσμό των ετήσιων πανελλήνιων αγώνων ανωμάλου δόμου και ποδηλασίας, «Εις μνήμην Ιωάννου Σκιαδά» που διήρκεσε 54 χρόνια και ξεκίνησε ένα από τα σημαντικότερα αθλητικά γεγονότα της εποχής, με τη συμμετοχή κορυφαίων πρωταθλητών  . Οι αγώνες διακόπηκαν το 2004 λόγω οικονομικής δυσπραγίας του Παναθηναϊκού και απροθυμίας της τότε δημοτικής αρχής Παιανίας να αναλάβει ο Δήμος Παιανίας τη συνέχιση του ιστορικού αυτού αθλητικού θεσμού. Επανασυστάθηκαν ωστόσο οι αγώνες το 2015 ως «Σκιάδεια» με τη διοργάνωση του Δήμου Παιανίας, αλλά ως τοπική πλέον αθλητική γιορτή των νέων.

Τη δεκαετία του '90 ο Δήμος Παιανίας τοποθέτησε στην πόλη τη μαρμάρινη προτομή του Γιάννη Σκιαδά, έργο του γλύπτη Νικόλαου Παυλόπουλου (Νικόλα). 

 

ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ ΑΝΑΨΕ...

Ήταν ο τίτλος της βιογραφικής πραγματείας του Ευάγγελου Ανδρέου, που έφερε για πρώτη φορά στο φως της ιστορικής και λαογραφικής αθλητικής βιβλιογραφίας τον λησμονημένο πρωταθλητή και ανθρωπιστή Σκιαδά προκαλώντας πλήθος κριτικών δημοσιευμάτων στον ελληνικό τύπο.

 

Ο Καθηγητής Θεοδόσης Πελεγρίνης:

 Το εξαιρετικό έργο του κυρίου Ευαγγέλου Ανδρέου, η μυθιστορηματική υφή αφήγηση της ζωής και των άθλων ενός μεγάλου αθλητισμού, του εμποδιστή Γιάννη Σκιαδά, έρχεται να ανταποκριθεί σε μια διττή αναγκαιότητα, η οποία κατά την εποχή μας προβάλλει φλέγουσα και άμεση: αφ' ενός μας φέρνει. σε επαφή με μια σελίδα του λαμπρού παρελθόντος του ελληνικού αθλητισμού, με την εποχή της αγνότητας και του ευ αγωνίζεσθαι, τότε που η ανταμοιβή παρέμενε ακόμη ένας απλός κότινος, όταν ο αθλητής στεκόταν μόνος μπροστά στο σκοπούμενο επίτευγμα, χωρίς υποστηρικτικές ομάδες γύρω του, δίχως να προσβλέπει στην υλική ανταμοιβή ή, χειρότερα, στην εξαργύρωση όποιου επιτεύγματός του, χωρίς να εναποθέτει μέρος των ελπίδων του – ή και το σύνολο αυτών – στα σκοτεινά επιτεύγματα της ιατρικής φαρμακολογίας. Αυτός υπήρξε ο Γιάννης Σκιαδάς, ένας έφηβος που στάθηκε μόνος με θάρρος μπροστά στο όνειρό του και, ξεπερνώντας τον εαυτό του, τελικώς το κατέκτησε. Ενάντια σε κάθε αντιξοότητα, με πενιχρή υποστήριξη από το περιβάλλον του, σε καιρούς χαλεπούς, με τους ανέμους του επερχόμενου πολέμου να πνέουν στην ήδη καθημαγμένη Ευρώπη, προτού καν σβήσει ο αχός των κανόνων του πολέμου που προηγήθηκε. Το γεγονός πως τελικώς αγκάλιασε το όνειρό του στεφόμενος δις Βαλκανιονίκης και πεντάκις πρωταθλητής Ελλάδος, μικρή σημασία έχει. Ας μου επιτραπεί να θεωρώ πολύ σημαντικότερο το γεγονός πως τόλμησε να ονειρευτεί και δεν δίστασε να προσπαθήσει. Αν κάποια πρέπει να είναι η παρακαταθήκη ενός μεγάλου ανδρός, σε ό,τι αφορά τον Γιάννη Σκιαδά η δική του ας είναι αυτή.

Η αντίληψή μου αυτή, οδηγεί τη σκέψη μου στη δεύτερη αναγκαιότητα που το βιβλίο του εξαίρετου φίλου μου, του κυρίου Ανδρέου, θεραπεύει: την προβολή υγιών προτύπων, ινδαλμάτων. Δεν ανήκω σε εκείνους που αρέσουν στις κοινοτοπίες. Ωστόσο, το πυκνό πέπλο που σκεπάζει όλο και περισσότερο την κοινωνία μας και τις ψυχές μας, απειλώντας να καλύψει κάθε σπίθα ελπίδας, κάθε πνοή δημιουργίας, την ίδια συνολικά τη δυνατότητά μας να ονειρευόμαστε, να θέτουμε, δηλαδή, στόχους πέρα ​​από την εξασφάλιση του επιούσιου. και την απλή επιβίωση, είναι ιδιαιτέρως ελπιδοφόρο που και που να διαρρηγνύεται. Και η γνώση μας με τη ζωή και τα επιτεύγματα του Γιάννη Σκιαδά αυτό ακριβώς μας χαρίζει: την βεβαιότητα πως μπορούμε, αρκεί να θέλουμε. Την αίσθηση πως, ακόμη και σε καιρούς ου μενετούς, η αποφασιστικότητα και η προσήλωση σε έναν στόχο, εγγυάται την επίτευξή αυτού. Την γνώση πως το ζην δεν επαρκεί, αλλά η ύπαρξή μας νοηματοδοτείται μόνο από στόχους που μας υπερβαίνουν και μας χαρίζουν την ευλογία του ευ ζην. Την ελπίδα πως, όσο και εάν πολλές φορές το αντίθετο φαίνεται βέβαιο, τελικώς  umbra non  velat  diem . 

 

 

Λεζάντες αρχειακού φωτογραφικού υλικού

1.Ο Γιάννης Σκιαδάς. Καλλιτεχνική χαλκογραφία του 1935

2.Η κηδεία του πρωταθλητή στην Παιανία του 1944. Το φέρουν συνοδεύουν οι «δόξες» του ελληνικού αθλητισμού Χρήστος Μάντικας, Θανάσης Καμπαφλής, Στέλιος Κυριακίδης, κ.ά.

3.Οι ιστορικοί πρωταθλητές του στίβου στο Παναθηναϊκό Στάδιο το 1933, ύστερα από την προπόνηση, Πρώτος αριστερά ο 19ετής Γιάννης Σκιαδάς. Δεξιά ο τσολιάς θυρωρός του Σταδίου.

4.Ο Σκιαδάς τιμάται με το πρωταθλητικό δίπλωμα του νικητή των Βαλακανικών Αγώνων 1939 από τον βασιλιά Γεώργιο Β΄ στο Παναθηναϊκό Στάδιο.

5.Φύλλο της εφημερίδας "Αθλητικά Νέα". Διευθυντής ο Ιωάννης Σκιαδάς.

6.Δημοσίευμα του 1951 στην εφημερίδα «Εμπρός». Συντάκτης ο πολυνίκης πρωταθλητής Ηλίας Μισαηλίδης

 

 

 

 

 


 

/ - 1.

 

 

 

 


/ - 2.

 

 

 

 


/ - 3.

     

 

 


/ - 4.

 

 

 

 

 

 


/ - 5.

 

 

 

 

 

 


/ - 6.

 

 

 

 

     

 

 

 

ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟΥ EUARCE

Καίτη Νικολοπούλου

Γενική Γραμματέας Δ.Σ.

Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης

& Έρευνας του Πολιτισμού του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους στην Ευρώπη

Αναπαύσεως   14 Α΄ - 190 02 Παιανία

Τηλ.: 210.6643854

Φαξ: 210.6643854

 

 

Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης

και Ινστιτούτο Ερευνητικών Μελετών της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη

14 Α' ,Αναπαφσέως – 190 02 Παιανέα

Τηλ.:+30 210.6643854

Φαξ: +30 210.6643854

URL: https://euarceblog.wixsite.com/euarce

e-mail: artcentr@otenet.gr

ή amparasart@gmail.com

 

 

 

 

 

 

Λόγος Έμφρων

logosemfron . blogspot . com

[ ανάρτηση 28 Οκτωβρίου 2024 : 

Αμαλία Παρασκευοπούλου

80 χρόνια μνήμης Γιάννη Σκιαδά

Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης ] 

 

 

 

 

 

 

 

 


Αριστείδης Καρακάρης "Αθηναϊκαί Εντυπώσεις" 1893 απόσπασμα

 



Αριστείδης Καρακάρης

« Αθηναϊκαί Εντυπώσεις » 1893

απόσπασμα

 

 

 

 

   Ολίγαι ευρωπαϊκοί μεγαλουπόλεις ευμοιρούσι τοσούτων ξενοδοχείων, εστιατορίων και ζαχαροπλαστείων πολυτελώς ηυπρεπισμένων ως αι Αθήναι. Εν Τεργέστη, Βιέννη, εν πλείσταις ιταλικαίς και γαλλικαίς μεγαλουπόλεσι σπανίως ευρίσκεις τοσούτον πρόθυμον και αυτομάτως υπηρετικήν περιποίησιν ως εν Αθήναις.

   Δεν είναι μόνον η υπηρεσία, ήτις σαγηνεύει την αγαθήν του ξένου προαίρεσιν, αλλά και το εύκοσμον και πειθήνιον ήθος των υπηρετών, οίτινες μετά σεβασμού εκάστοτε ανίστανται εκ των εδρών των, οσάκις βλέπουσι διερχόμενον τον ξένον . προς τα ενδεχόμενα δε τούτου ερωτήματα αποκρίνονται αμέσως μετά από αξιοθαυμάστου αντιληπτικής αντιληπτικής ετοιμότητος, ήτις αναμιμείται το περί των αρχαίων Αθηναίων υπό του Δημοσθένους λεχθέντος: 


 

   Εις εμέ μάλιστα συνέβη πλέον ή άπαξ να νοηθώσιν υπό του υπηρέτου οι λόγοι μου, έτι και πριν εξέλθωσι του έρκους των οδόντων. Και έπειτα, που αξιοπρεπής συμπεριφορά! Αλλαχούν των ξενοδοχείων οι υπηρετούν συνέρχονται παρά την θύραν και την ώραν της απελεύσεώς σου, αρρήτως επαιτούντες, ενίοτε μάλιστα και ικετικώς την χείρα τείνοντες, επ' ελπίδι ότι θα περισυλήσωσιν εισέτι τον αρκούντως συληθέντα ξένον. Τοιούτον θέαμα είναι εν Αθήναις σπανιώτατον . ο Έλλην είναι υπερήφανος, ας ήναι και πτωχαλαζών, ουδέποτε δε καταφεύγει εις τοιαύτας εκλιπαρήσεις, είτε διότι έχει λίαν ακμαίαν την φιλοτιμίαν είτε διότι αισθάνεται έμφυτον της ευπρεπείας το αίσθημα.   

 

   Έτερον πλεονέκτημα των εν Αθήναις ξενοδοχείων και εστιατορίων είναι, πλην της περιποιήσεως, η αξιέπαινος αυτών καθαριότης και η περί την κατασκευήν ορεκτικών εδεσμάτων μέριμνα. Το ευτελέστατον εν Αθήναις εστιατόριον, λόγω καθαριότητος και φαγητών ποικιλίας, δύναται να αντιμετρηθεί προς τα άριστα εν Τεργέστη. 

   Προς την καθαριότητα ταύτην άμιλλαται και η εμμελής εκάστοτε συμπεριφορά των θαμώνων, ήτις καταπλήττει την πρώτη αφετηρία τον ειθισμένον εις τας αλλεπάλληλους εκπτώσεις και αποχρέμψεις και τας άλλας ακοσμίας πολλών εκ των θαμιζόντων εις αλλοδαπά αυτοκίνητα και ξενοδοχεία.

   Μια των ημερών ηθέλησα επίτηδες να προαριστήσω εν τινι καπηλείω . εύρον αυτόθι τρώγοντας πλείστους κοινούς ανθρώπους, εθαύμασα δε ότι καθ' όλην την του προαρίστου διάρκειαν, ουδεμίαν ήκουσα κραυγήν, ουδένα πάταγον, πάντες δε παρεκάθηντο αλλήλοις ευκόσμως τρώγοντας και σιωπώντες ή διαλεγόμενοι υφειμένη τη φωνή. Τότε δη ανεκάλεσα εις την μνήμην τον πάταγον, τας λογομαχίας και τα εκ του μελίφρονος οίνου συχνά επεισόδια, ών εγενόμην μάρτυς αλλαχού της Ευρώπης, ηδυνήθην δε ψηλαφητώ τω τρόπω να εκτιμήσω μέχρι τίνος είναι υπ' αυτής της φύσεως ανεπτυγμένης η ανατροφή. 

   Παρά τοις Έλλησι συμβαίνει όλως το αντίστοφον ή παρά τισίν άλλοις λαοίς της Ευρώπης. Εν τοις κατωτάτω στρώμασι της ελληνικής κοινωνίας ευρίσκει τις μείζονα ευρωστίαν ή παρά τοις ανωτάτω . βλέπεις οφθαλμοφανώς ότι ο λαός, ο κυρίως λαός, είναι έμπλεως ζωής και φιλοτιμίας, εγκρατείας και σωφροσύνης, σώζει δε εισέτι ανόθευτον όλην την συναίσθησιν του πατριαρχικού βίου . άπ' εναντίας αι ανώτεροι της κοινωνίας τάξεις διακρίνονται υπό την φθοροποιόν επίδρασιν του ψευδούς και κιβδήλου εκείνου πολιτισμού όστις μετενεχθείς εκ της εσπερίας Ευρώπης, υποβιβάζει ως σκώληξ παν υγιές στοιχείον.   

 

   Αι Αθήναι είναι έτι και σήμερον, ως επί των χρόνων του Πλάτωνος, «πόλις φιλόλογος τε και πολύλογος». Τα καφεπωλεία, αι λέσχαι, τα κουρεία, τα βιβλιοπωλεία είναι εντευκτήρια ανδρών ου μόνον λογοφίλων αλλά και φιλολόγων . λίαν δε ευχάριστον ότι ουκ ολίγοι εκ των θαμιζόντων εις τα καφεπωλεία είναι λόγοι, προς τους δύναται πας τις να έλθη εις θελξικαρδίους και διδακτικές διαλέξεις περί παντοίων υποκειμένων. Τοιαύτα ακροάματα είναι σπάνια εν άλλαις πόλεσιν ένθα οι θαμώνες των καφεπωλείων, ήκιστα φιλολογούντες, ασμενίζουσιν εις τα συνήθεις εκείνας αδολεσχίας και αυτοσχεδίους ακριτομυθίας, αίτινες έτι μάλλον επαυξάνουσι το μονότονον και το εν αδιαλείπτω χάσμα.        

 

 

 

 

 

Το πρωτότυπο σε πολυτονικό.

Εδώ, επιλεκτικά, λίγα αποσπάσματα.

Το πλήρες κείμενο εδημοσιεύθηκε στην εφημ «Νέα Ημέρα» της 17/5 Ιουνίου 1893.

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

Λόγος Έμφρων

logosemfron . blogspot . com

[ ανάρτηση 6 Οκτωβρίου 2024 :

Αριστείδης Καρακάρης

« Αθηναϊκαί Εντυπώσεις » 1893

απόσπασμα ]

 

 

 

 

 

 

 

 


Constantino "Αφροδίτη των κουρελιών" Venere degli stracci by Michelangelo Pistoletto Νάπολη Εικαστικά

 


Constantino

« Αφροδίτη των κουρελιών »

Venus of the Rags

Venere degli stracci

Michelangelo Pistoletto

Νάπολη

passeggiate tra i miracoli

Εικαστικά

 

 

 

 

 


 

 

 

Η Αφροδίτη των κουρελιών 

( Venere degli stracci )

 

Τοποθετημένο μπροστά στην πλατεία Δημαρχείου στη Napoli , Italia .

Piazza del Municipio στη Νάπολη. 

Έργο του καλλιτέχνη Michelangelo Pistoletto.

 

 

 

 

 

 


Michelangelo Pistoletto (γεν. 1933)

 

 

 

 

 

 

 

 

Λόγος Έμφρων

logosemfron . blogspot . com

[ ανάρτηση 30 Σεπτεμβρίου 2024 :

Constantino

« Αφροδίτη των κουρελιών »

Venus of the Rags

Venere degli stracci

Michelangelo Pistoletto

Νάπολη

passeggiate tra i miracoli

Εικαστικά ]